Ocena zagrożenia wybuchem

Ocenę zagrożenia wybuchem sporządza się wszędzie tam, gdzie prowadzi się procesy z użyciem materiałów mogących tworzyć mieszaniny wybuchowe lub gdzie takie materiały są magazynowane. Obowiązek wynika z § 37 ust. 1 rozporządzenia MSWiA z 7 czerwca 2010 r. (Dz. U. Nr 109, poz. 719 z późn. zm.), a zgodnie z § 37 ust. 4 dokonują jej inwestor, projektant lub użytkownik decydujący o procesie technologicznym. Opracowanie wskazuje pomieszczenia zagrożone wybuchem, wyznacza strefy i identyfikuje czynniki mogące zainicjować zapłon.

Andrzej Bobula, ekspert ATEX

Andrzej Bobula

Ekspert ds. bezpieczeństwa w obszarze ATEX i bezpieczeństwa maszyn, specjalizujący się w ocenie ryzyka wybuchu oraz analizie maszyn używanych do produkcji materiałów wybuchowych. Uprawniony do wykonywania prac związanych z dostępem do materiałów wybuchowych (Wojskowy Instytut Techniki Uzbrojenia). Posiada bogate doświadczenie w zakresie certyfikacji maszyn zgodnych ze standardami ATEX oraz oceny zgodności maszyn z Dyrektywą Maszynową 2006/42/WE (CE).

Co zawiera ocena zagrożenia wybuchem?

Ocena zagrożenia wybuchem to konkretny dokument, którego zakres określa § 37 ust. 2 rozporządzenia MSWiA. Zgodnie z przepisem OZW obejmuje:

  • wskazanie pomieszczeń zagrożonych wybuchem,
  • wyznaczenie w pomieszczeniach i przestrzeniach zewnętrznych odpowiednich stref zagrożenia wybuchem wraz z opracowaniem graficznej dokumentacji klasyfikacyjnej,
  • wskazanie czynników mogących zainicjować zapłon.

Graficzna dokumentacja klasyfikacyjna zawiera plany sytuacyjne obrazujące rodzaj i zasięg stref zagrożenia wybuchem oraz lokalizację i identyfikację źródeł emisji. To najczęściej pomijany element całego opracowania, a jednocześnie ten, który realnie wykorzystują projektanci instalacji elektrycznych i służby utrzymania ruchu.

Klasyfikację stref określają Polskie Normy — w szczególności PN-EN 60079-10-1 dla atmosfer gazowych i PN-EN 60079-10-2 dla atmosfer pyłowych.

Prześlij dokumentację do wyceny

Do przygotowania wyceny wystarczą rzuty kondygnacji i karty charakterystyki substancji palnych. Nie masz kompletu? Prześlij to, czym dysponujesz — resztę ustalimy w rozmowie technicznej.

Prześlij dokumentację do wyceny – maksymalna waga pliku 30 Mb.

5 kPa

Próg pomieszczenia zagrożonego wybuchem. Pomieszczenie określa się jako zagrożone wybuchem, jeżeli wydzielające się palne gazy, pary, mgły lub pyły mogą utworzyć mieszaninę, której wybuch spowodowałby przyrost ciśnienia przekraczający 5 kPa (§ 37 ust. 7).

0,01 m³

Próg wyznaczenia strefy. Strefę zagrożenia wybuchem wyznacza się w pomieszczeniu, jeżeli może w nim występować mieszanina wybuchowa o objętości co najmniej 0,01 m³ w zwartej przestrzeni (§ 37 ust. 9).

Instalacja przemysłowa objęta oceną zagrożenia wybuchem

Kiedy ocena zagrożenia wybuchem jest wymagana?

Przepis nie ogranicza się do zakładów chemicznych ani stacji paliw. W praktyce obowiązek dotyczy znacznie szerszego kręgu obiektów, niż zakłada większość zarządców:

  • lakiernie i malarnie natryskowe, magazyny farb i rozpuszczalników
  • instalacje odpylania, filtry workowe, cyklony, silosy, transport pneumatyczny
  • młyny, przesypy, stanowiska rozładunku big-bagów
  • rozlewnie i stanowiska nalewu cieczy palnych
  • akumulatorownie i pomieszczenia ładowania wózków
  • kotłownie, instalacje gazowe, stacje redukcyjne
  • oczyszczalnie ścieków i komory fermentacyjne biogazu

Obowiązek pojawia się także na etapie projektowania. Ocena stanowi materiał wejściowy dla projektu budowlanego i instrukcji bezpieczeństwa pożarowego — jej brak potrafi zablokować odbiór obiektu.

Nie wiesz, czy Twój zakład podlega obowiązkowi?

Prześlij rzuty kondygnacji i karty charakterystyki substancji palnych. Odpowiemy, czy ocena jest wymagana i w jakim zakresie.

Kto ma obowiązek wykonania oceny?

Zgodnie z § 37 ust. 4 oceny dokonują inwestor, projektant lub użytkownik decydujący o procesie technologicznym. To sformułowanie ma praktyczne konsekwencje, które rzadko są wyciągane wprost:

Kto odpowiada za ocenę zagrożenia wybuchem na poszczególnych etapach
EtapKto odpowiadaCo to oznacza w praktyce
Projektowanie nowego obiektuInwestor i projektantOcena powstaje przed projektem budowlanym i determinuje rozwiązania techniczne, nie odwrotnie
Budowa i odbiórInwestorDokument jest częścią dokumentacji odbiorowej weryfikowanej przez PSP
EksploatacjaUżytkownik decydujący o procesieOdpowiedzialność przechodzi na tego, kto realnie kształtuje proces technologiczny
Zmiana technologii lub rozbudowaUżytkownikNowa substancja, nowe urządzenie lub zmiana wydajności unieważniają dotychczasowe wnioski

Tabelę można przewijać w poziomie.

Przepis nie wymaga formalnych uprawnień do sporządzenia oceny. Wymaga jednak wiedzy, której nie da się zastąpić szablonem: znajomości parametrów pożarowo-wybuchowych substancji, metodyki wyznaczania zasięgu stref według norm PN-EN 60079 oraz umiejętności rozpoznania źródeł zapłonu w konkretnej instalacji.

Zlecenie opracowania firmie zewnętrznej nie zdejmuje odpowiedzialności z podmiotu wskazanego w rozporządzeniu.

Które parametry substancji decydują o wyniku oceny?

Zasięg strefy, wymagana klasa temperaturowa urządzeń i dobór zabezpieczeń wynikają z parametrów pożarowo-wybuchowych konkretnej substancji, a nie z jej nazwy. Dwie ciecze o podobnym zastosowaniu mogą dać zupełnie różne strefy. Zestawienie parametrów jest w naszych opracowaniach osobnym rozdziałem — bez niego ocena jest opisem, nie analizą.

ParametrCo określaWpływ na ocenę
DGW i GGW
dolna i górna granica wybuchowości
Zakres stężeń, w którym mieszanina jest zapalnaDeterminuje objętość strefy i wielkość uwolnienia potrzebną do jej wytworzenia
Temperatura zapłonuNajniższa temperatura, w której nad cieczą powstają pary zdolne do zapłonuRozstrzyga, czy ciecz w danych warunkach w ogóle tworzy atmosferę wybuchową
AIT
temperatura samozapłonu
Temperatura samoczynnego zapłonu bez źródła zewnętrznegoWyznacza dopuszczalną klasę temperaturową urządzeń T1–T6
MEZ
minimalna energia zapłonu
Najmniejsza energia iskry inicjująca zapłonDecyduje o wymaganiach dla ochrony elektrostatycznej i uziemień
MIT i LITTemperatura zapłonu obłoku pyłu i warstwy pyłuOgranicza maksymalną temperaturę powierzchni urządzeń w strefach pyłowych
Kst i PmaxGwałtowność i maksymalne ciśnienie wybuchu pyłuPodstawa doboru odciążania, tłumienia i odsprzęgania wybuchu
LOC
graniczne stężenie tlenu
Stężenie tlenu, poniżej którego wybuch nie zachodziUmożliwia inertyzację jako środek ochronny

Tabelę można przewijać w poziomie.

Dane pochodzą z kart charakterystyki, literatury normowej lub — dla pyłów procesowych — z badań laboratoryjnych. Dla pyłów własnych zakładu wartości literaturowe zwykle nie wystarczają. Mąka pszenna, cukier puder i pył drzewny z tego samego procesu mogą mieć istotnie różne Kst w zależności od granulacji i wilgotności.

Rozwinięcie każdego z parametrów: granice wybuchowości gazów · minimalna energia zapłonu (MEZ) · temperatura zapłonu · MIT i LIT w praktyce · wskaźniki Kst i Pmax · graniczne stężenie tlenu (LOC)

Jak wyznacza się strefy i co z nich wynika dla urządzeń Ex?

Strefę definiuje prawdopodobieństwo i czas występowania atmosfery wybuchowej, nie rodzaj pomieszczenia. Klasyfikacja rozdziela atmosfery gazowe i pyłowe.

StrefaWystępowanie atmosferyPrzykład w instalacjiKategoriaEPL
0Stale, przez długie okresy lub częstoWnętrze zbiornika z rozpuszczalnikiem, przestrzeń nad lustrem cieczy1GGa
1Sporadycznie w normalnej pracyOkolica króćca nalewowego, właz rewizyjny, odpowietrzenie2GGb
2Rzadko i krótkotrwale, głównie przy awariiOtoczenie połączeń kołnierzowych, przestrzeń wokół strefy 13GGc
20Stale, przez długie okresy lub częstoWnętrze filtra workowego, silosu, cyklonu, mieszalnika1DDa
21Sporadycznie w normalnej pracyStanowisko rozładunku big-bagów, otoczenie zsypu2DDb
22Rzadko i krótkotrwalePrzestrzeń wokół strefy 21, miejsca osadzania się pyłu3DDc

Tabelę można przewijać w poziomie.

Z wyznaczonej strefy wynikają konkretne wymagania dla urządzeń pracujących w jej obrębie:

  • grupa wybuchowości — IIA, IIB lub IIC dla gazów i par; IIIA, IIIB lub IIIC dla pyłów, zależnie od przewodności pyłu
  • kategoria urządzenia — 1, 2 lub 3, z literą G dla gazów i D dla pyłów
  • klasa temperaturowa T1–T6 dla atmosfer gazowych, przy czym maksymalna temperatura powierzchni musi być niższa od temperatury samozapłonu substancji
  • maksymalna temperatura powierzchni w °C dla atmosfer pyłowych, odnoszona do MIT obłoku i temperatury zapłonu warstwy
  • rodzaj ochronyEx d, Ex e, Ex i, Ex p i pozostałe, dobierany do strefy i warunków pracy

Najczęstsza nieprawidłowość, jaką spotykamy podczas audytów, to rozjazd między planem stref a tabliczkami znamionowymi urządzeń. Strefa jest wyznaczona poprawnie, dokument istnieje, ale w strefie 21 pracuje oprawa oświetleniowa bez wymaganej kategorii albo o zbyt wysokiej temperaturze powierzchni.

Czym różni się OZW od oceny ryzyka wybuchu i DZPW?

To najczęściej mylone pojęcia w całej ochronie przeciwwybuchowej. To trzy różne dokumenty, wynikające z dwóch różnych porządków prawnych, i żaden nie zastępuje pozostałych.

Kryterium porównaniaOcena zagrożenia wybuchem (OZW)Ocena ryzyka wybuchuDokument Zabezpieczenia Przed Wybuchem (DZPW)
Podstawa prawnaRozporządzenie MSWiA z 7.06.2010, § 37 (Dz. U. Nr 109, poz. 719)Rozporządzenie MG z 8.07.2010 (Dz. U. Nr 138, poz. 931)Rozporządzenie MG z 8.07.2010
Porządek prawnyOchrona przeciwpożarowa i prawo budowlaneBezpieczeństwo i higiena pracyBezpieczeństwo i higiena pracy
CelWskazanie pomieszczeń zagrożonych i wyznaczenie strefOszacowanie ryzyka wybuchu na stanowiskach pracyWykazanie, że ryzyko zostało ocenione i ograniczone
Kto sporządzaInwestor, projektant lub użytkownik decydujący o procesiePracodawcaPracodawca
Kluczowy elementGraficzna dokumentacja klasyfikacyjna strefAnaliza scenariuszy i skutkówZestawienie środków ochronnych i procedur
Kto weryfikujePaństwowa Straż PożarnaPaństwowa Inspekcja PracyPaństwowa Inspekcja Pracy
KolejnośćPowstaje pierwszy — jest materiałem wejściowymBazuje na wynikach OZWZamyka cykl, obejmuje oba poprzednie

Tabelę można przewijać w poziomie.

W praktyce OZW jest fundamentem. Bez wyznaczonych stref nie da się rzetelnie ocenić ryzyka, a bez oceny ryzyka Dokument Zabezpieczenia Przed Wybuchem staje się zbiorem ogólników. Kontrola PIP zwykle zaczyna się od DZPW i cofa do materiałów źródłowych — wtedy wychodzi, że stref nikt nie policzył.

Masz zapowiedzianą kontrolę PSP albo PIP?

Sprawdzimy, czy dokumentacja odpowiada rzeczywistemu stanowi instalacji i co trzeba uzupełnić przed wizytą kontrolującego.

Jak przebiega opracowanie krok po kroku?

Opracowanie prowadzimy w ośmiu etapach. Wizja lokalna jest obowiązkowa — oceny nie da się rzetelnie wykonać wyłącznie na podstawie przesłanej dokumentacji, bo znaczna część źródeł emisji i zapłonu istnieje tylko w rzeczywistej instalacji.

  1. Analiza dokumentacji wejściowej — projekt, rzuty, schematy technologiczne, DTR urządzeń, karty charakterystyki substancji.
  2. Wizja lokalna i inwentaryzacja procesowa — obchód instalacji, identyfikacja miejsc uwolnienia, weryfikacja rzeczywistego stanu wobec dokumentacji.
  3. Zestawienie substancji palnych z parametrami pożarowo-wybuchowymi — DGW/GGW, temperatura zapłonu, AIT, MEZ, a dla pyłów MIT, LIT, Kst i Pmax. Wskazujemy, które dane wymagają badań laboratoryjnych.
  4. Określenie źródeł i stopni emisji — ciągła, pierwszego lub drugiego stopnia, wraz z oszacowaniem wydajności uwolnienia.
  5. Analiza wentylacji — rodzaj, stopień i dostępność wentylacji, w tym awaryjnej. To ona najczęściej rozstrzyga o zasięgu strefy.
  6. Obliczenia — objętość mieszaniny wybuchowej, przyrost ciśnienia wybuchu wobec progu 5 kPa, zasięgi stref według PN-EN 60079-10-1 i 10-2.
  7. Identyfikacja źródeł zapłonu — elektryczne, mechaniczne, termiczne, elektrostatyczne, w tym ocena skuteczności uziemień i połączeń wyrównawczych.
  8. Graficzna dokumentacja klasyfikacyjna i wnioski — plany sytuacyjne z rodzajem i zasięgiem stref oraz lokalizacją źródeł emisji, wraz z zaleceniami dla urządzeń i zabezpieczeń.

Na wyjściu otrzymujesz dokument, który daje się wdrożyć, a nie tylko włożyć do segregatora: opis wraz z obliczeniami, zestawienie parametrów substancji, plany stref w formacie do dalszego projektowania oraz listę zaleceń uporządkowaną według pilności.

Jakie dane są potrzebne do wykonania oceny?

Im pełniejszy komplet, tym krótszy czas realizacji i tym mniej założeń w dokumencie. Brak części materiałów nie blokuje prac — uzupełniamy je podczas wizji lokalnej, ale wydłuża to termin.

Dokumentacja techniczna obiektu

  • projekt budowlany lub architektoniczno-budowlany
  • rzuty wszystkich kondygnacji z opisem funkcji pomieszczeń
  • plan sytuacyjny z terenami przyległymi
  • schematy instalacji wentylacyjnej z parametrami wydajności

Dokumentacja procesowa

  • schematy technologiczne (P&ID) instalacji z substancjami palnymi
  • instrukcje technologiczno-ruchowe
  • DTR urządzeń, w szczególności pracujących w potencjalnych strefach
  • bilans zużycia i przerobu substancji palnych

Dane o substancjach

  • karty charakterystyki (SDS) wszystkich substancji palnych
  • dla pyłów procesowych — wyniki badań Kst, Pmax, MIT i LIT, jeśli zakład nimi dysponuje
  • informacja o rzeczywistych temperaturach i ciśnieniach procesowych

Dokumentacja istniejąca

Kiedy ocenę trzeba zaktualizować?

W przepisach nie ma określonego interwału. Twierdzenia o obowiązkowej aktualizacji „co pięć lat” nie mają umocowania w rozporządzeniu — obowiązek aktualizacji jest zdarzeniowy, nie kalendarzowy. Ocena wymaga weryfikacji, gdy zachodzi którakolwiek z sytuacji:

  • zmiana substancji palnej lub jej parametrów, w tym zmiana dostawcy przy innej granulacji pyłu
  • zmiana procesu technologicznego, wydajności lub parametrów pracy instalacji
  • rozbudowa, przebudowa lub modernizacja obiektu albo instalacji
  • zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń
  • wymiana lub przebudowa układu wentylacji
  • zdarzenie typu near miss, pożar albo zapłon w obrębie instalacji
  • zalecenia pokontrolne PSP lub PIP

Niezależnie od powyższego zalecamy okresowy przegląd dokumentu, spójny z cyklem przeglądów instalacji Ex prowadzonych zgodnie z PN-EN 60079-17.

Ile kosztuje ocena zagrożenia wybuchem?

Wycena jest indywidualna, bo nakład pracy zależy przede wszystkim od złożoności procesu, nie od metrażu. Na koszt wpływają:

  • liczba i rodzaj substancji palnych oraz dostępność ich parametrów
  • liczba pomieszczeń, kondygnacji i przestrzeni zewnętrznych do sklasyfikowania
  • złożoność ciągów technologicznych i liczba źródeł emisji
  • kompletność dokumentacji wejściowej
  • konieczność wykonania obliczeń specjalistycznych lub badań pyłu
  • zakres dokumentacji graficznej
  • czy opracowujemy dokument od podstaw, czy aktualizujemy istniejący — aktualizacja jest wyraźnie tańsza

Aktualne widełki dla poszczególnych zakresów prac podajemy w cenniku usług ATEX. Wycena konkretnego obiektu jest bezpłatna.

Pięć rzeczy do zapamiętania

  1. Obowiązek wynika z § 37 rozporządzenia MSWiA z 7.06.2010, a dokonują go inwestor, projektant lub użytkownik decydujący o procesie technologicznym.
  2. Próg 5 kPa decyduje o uznaniu pomieszczenia za zagrożone wybuchem, próg 0,01 m³ o wyznaczeniu w nim strefy.
  3. Wynik oceny wynika z parametrów substancji — DGW/GGW, MEZ, AIT, MIT, LIT, Kst i Pmax — a nie z nazwy procesu.
  4. OZW, ocena ryzyka wybuchu i DZPW to trzy różne dokumenty. OZW powstaje pierwsza i jest materiałem wejściowym dla pozostałych.
  5. Aktualizacja jest zdarzeniowa, nie kalendarzowa. Zmiana substancji, procesu lub wentylacji unieważnia dotychczasowe wnioski.

Zmieniliście proces, substancję albo wentylację?

Każda z tych zmian unieważnia dotychczasowe wnioski z oceny. Zweryfikujemy, czy wyznaczone strefy nadal odpowiadają temu, co dzieje się na instalacji.

Zaufali nam

Często zadawane pytania

Nie. Obowiązek dotyczy obiektów, w których prowadzi się procesy technologiczne z użyciem materiałów mogących wytworzyć mieszaniny wybuchowe, albo w których takie materiały są magazynowane. O tym, czy zakład podlega obowiązkowi, rozstrzyga rodzaj substancji i charakter procesu, a nie branża.

Rozporządzenie wskazuje inwestora, projektanta lub użytkownika decydującego o procesie technologicznym i nie wymaga formalnych uprawnień. W praktyce opracowanie zleca się podmiotowi zewnętrznemu, ale odpowiedzialność za jego skutki pozostaje po stronie podmiotu wskazanego w przepisie.

Nie. Ocena zagrożenia wybuchem wynika z przepisów przeciwpożarowych i wyznacza strefy, a Dokument Zabezpieczenia Przed Wybuchem wynika z przepisów BHP i wykazuje, że pracodawca ocenił i ograniczył ryzyko. OZW powstaje pierwsza i jest materiałem wejściowym dla DZPW.

Pomieszczenie uznaje się za zagrożone wybuchem, jeżeli może w nim powstać mieszanina wybuchowa w ilości powodującej przyrost ciśnienia przekraczający 5 kPa (§ 37 ust. 7). Wartość tę wylicza się na podstawie objętości pomieszczenia i parametrów substancji palnej.

Tak. Rozporządzenie wskazuje wyznaczenie stref zarówno w obiektach, jak i na terenach przyległych. W praktyce dotyczy to stanowisk nalewu, odpowietrzeń zbiorników, zewnętrznych instalacji odpylania i miejsc rozładunku cystern.

Przepisy nie określają stałego interwału. Aktualizacja jest wymagana przy zmianie substancji, procesu technologicznego, wentylacji, rozbudowie instalacji lub zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń, a także po zdarzeniu typu near miss.

Państwowa Straż Pożarna weryfikuje ocenę w ramach czynności kontrolno-rozpoznawczych oraz przy odbiorze obiektu. Państwowa Inspekcja Pracy sprawdza dokumentację wynikającą z przepisów BHP, w tym DZPW, który bazuje na wynikach oceny. Coraz częściej OZW wymagają też ubezpieczyciele.

Dla pyłów standardowych zwykle wystarczają dane literaturowe. Dla pyłów procesowych o zmiennej granulacji lub wilgotności wartości Kst, Pmax, MIT i LIT potrafią istotnie odbiegać od tabelarycznych — wtedy rekomendujemy badania laboratoryjne.

Brak dokumentu jest naruszeniem przepisów przeciwpożarowych i może skutkować decyzją pokontrolną PSP. Poważniejszą konsekwencją jest brak podstaw do prawidłowego doboru urządzeń Ex — w strefach mogą wtedy pracować urządzenia bez wymaganej kategorii lub o zbyt wysokiej temperaturze powierzchni.

Dla pojedynczego obiektu z jednym procesem zwykle [2–3] tygodnie od wizji lokalnej. Dla zakładów wielohalowych z rozbudowanymi ciągami technologicznymi termin ustalamy indywidualnie po zapoznaniu się z dokumentacją.

Posiadamy ponad 12 lat doświadczenia w przemyśle

Bezpieczeństwo w strefach zagrożonych wybuchem

100%

pozytywnych opinii

235+

zrealizowanych projektów

200+

zadowolonych klientów

Skontaktuj się z nami!